De omgeving
De barok van Catania, heropgebouwd na 1693
Hoe de aardbeving van 1693 en de Etna Catania vormden, wie Vaccarini was, en waar u naar moet kijken op Piazza del Duomo en in de Badia di Sant'Agata.
Reserveer plaatsen voor het concert ↗Een stad die werd heropgebouwd
Catania ligt aan de oostkust van Sicilië aan de voet van de Etna, de op één na grootste stad van het eiland. In 1669 overspoelde een lavastroom van de Etna de stad bijna, en in 1693 verwoestte een zware aardbeving haar bijna volledig. De stad die bezoekers vandaag zien, werd grotendeels heropgebouwd in de decennia daarna, in barokstijl, waardoor het centrum zo'n eenheid uitstraalt. Die geschiedenis maakt deel uit van de omgeving van een concert in de Badia di Sant'Agata, een kerk die als onderdeel van de wederopbouw werd gebouwd en nog steeds midden in dat geheel staat.
Een UNESCO-vermelding
Sinds 2002 draagt het historische centrum de status van UNESCO Werelderfgoed, als een van de Laatbarokke steden van de Val di Noto. De inschrijving groepeert steden in het zuidoosten van Sicilië die na de aardbeving van 1693 in laatbarokke stijl werden heropgebouwd. Catania is er een van, en haar uitbundige architectuur is een belangrijke reden. Voor een bezoeker is de erkenning een herinnering dat het hele centrum, niet één monument, de attractie is. De Badia en de kathedraal zijn twee stukken van een groter geheel.
Giovanni Battista Vaccarini
Vaccarini, een architect geboren in Palermo, is de naam achter een groot deel van het centrum van Catania. Het Italiaanse toerismeportaal rekent zijn werk aan de kathedraalfacade en de Badia di Sant'Agata tot zijn belangrijkste verwezenlijkingen in de stad. Zijn gebouwen gebruiken curven, gebeeldhouwde kroonlijsten en versierde gevels, en u ziet de familieband wanneer u het kathedraalplein oversteekt. Hij werkte in een stad die bijna van nul moest worden heropgebouwd, dus zijn werk bepaalde de toon voor het hele centrum.
De olifant op het plein
Op de Piazza del Duomo, voor de kathedraal, staat het symbool van de stad, in het lokale dialect u Liotru genoemd. Het is een olifant van lavasteen met daarbovenop een Egyptische obelisk, in 1736 samengesteld door Vaccarini. Het gebruik van vulkanische steen voor de olifant verbindt het monument met de Etna, die het verhaal van de stad vanaf het begin heeft gevormd, en de Egyptische obelisk op zijn rug geeft de fontein een onmiskenbaar silhouet.
De kathedraal
De kathedraal van Catania is gewijd aan de heilige Agatha. Volgens Wikipedia gaf Rogier I van Sicilië opdracht tot de bouw tussen 1078 en 1093 op de ruïnes van Romeinse baden, en de aardbeving van 1693 liet haar grotendeels in puin achter voordat de barokke wederopbouw volgde. Vaccarini ontwierp de barokke façade, die drie niveaus en granieten Korinthische zuilen heeft. Binnen bevindt zich het graf van Vincenzo Bellini.
De Badia di Sant'Agata
Op deze plek werd in 1620 een benedictijnenklooster gesticht, dat in 1693 door een aardbeving werd verwoest. De bouw van de nieuwe kerk begon in de jaren 1730 onder Vaccarini, en de achthoekige koepel volgde in de jaren 1760. De kerk werd in 1796 ingewijd. Een metalen traliewerk en een zichtbalkon achter het hoofdaltaar stelden de slotzusters in staat de mis te volgen zonder gezien te worden — een detail dat het stille interieur gemakkelijker voorstelbaar maakt.
Twee barokke buren
De Badia staat naast de kathedraal, zodat Vaccarini's twee grote kerken van Catania zij aan zij staan. Vergelijk ze: de kathedraal heeft een façade met zuilen, terwijl de Badia kleiner en gebogen is. Samen tonen ze hoe één architect een herbouwde stad een samenhangende uitstraling kon geven zonder twee gebouwen identiek te maken. Kijk vóór het concert vanaf het plein naar beide omhoog en zie hoe de koepel van de Badia achter haar gebogen façade oprijst. Ga dan naar binnen: het interieur is rustiger dan de straat buiten, en het is ontworpen om vanuit het schip te worden bekeken.
Barok en Bellini
Bellini werd geboren in 1801, in een stad waarvan het barokke centrum in de voorafgaande eeuw was herbouwd. Vandaag herbergen dezelfde straten zijn geboortemuseum, zijn graf en zijn monument. Zijn muziek horen in een kerk van Vaccarini, op een datum uit de boekingskalender, betekent de componist en de wederopbouw van de stad in één avond beleven.
Bronnen