Το σκηνικό
Το μπαρόκ της Κατάνια, ξαναχτισμένο μετά το 1693
Πώς ο σεισμός του 1693 και η Αίτνα διαμόρφωσαν την Κατάνια, ποιος ήταν ο Vaccarini, και τι να προσέξετε στην Piazza del Duomo και στη Badia di Sant'Agata.
Κρατήστε θέσεις για τη συναυλία ↗Μια πόλη που ξαναχτίστηκε
Η Κατάνια βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Σικελίας στους πρόποδες της Αίτνας, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού. Το 1669 μια ροή λάβας από την Αίτνα παραλίγο να την κατακλύσει, και το 1693 ένας μεγάλος σεισμός σχεδόν την κατέστρεψε. Η πόλη που βλέπουν σήμερα οι επισκέπτες ξαναχτίστηκε σε μεγάλο βαθμό στις δεκαετίες που ακολούθησαν, σε μπαρόκ ρυθμό, γι' αυτό το κέντρο της μοιάζει τόσο ενιαίο. Αυτή η ιστορία αποτελεί μέρος του σκηνικού για μια συναυλία στη Badia di Sant'Agata, μια εκκλησία που χτίστηκε στο πλαίσιο της ανοικοδόμησης και στέκει ακόμη στη μέση της.
Μια καταχώριση στην UNESCO
Από το 2002 το ιστορικό κέντρο φέρει τον τίτλο Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, ως μία από τις Ύστερες Μπαρόκ Πόλεις του Val di Noto. Η εγγραφή ομαδοποιεί πόλεις της νοτιοανατολικής Σικελίας που ξαναχτίστηκαν στον ύστερο μπαρόκ ρυθμό μετά τον σεισμό του 1693. Η Κατάνια είναι μία από αυτές, και η πληθωρική αρχιτεκτονική της είναι ένας βασικός λόγος. Για τον επισκέπτη, ο χαρακτηρισμός είναι υπενθύμιση ότι ολόκληρο το κέντρο, όχι ένα μεμονωμένο μνημείο, είναι το αξιοθέατο. Η Badia και ο καθεδρικός ναός είναι δύο κομμάτια ενός ευρύτερου συνόλου.
Giovanni Battista Vaccarini
Ο Vaccarini, αρχιτέκτονας γεννημένος στο Παλέρμο, είναι το όνομα πίσω από μεγάλο μέρος του κεντρικού ιστού της Κατάνια. Η τουριστική πύλη της Ιταλίας θεωρεί το έργο του στην πρόσοψη του καθεδρικού ναού και στη Badia di Sant'Agata ως τα κύρια επιτεύγματά του στην πόλη. Τα κτίριά του χρησιμοποιούν καμπύλες, σκαλιστά γείσα και διακοσμημένες προσόψεις, και μπορείτε να δείτε τη συγγένεια καθώς διασχίζετε την πλατεία του καθεδρικού ναού. Εργαζόταν σε μια πόλη που έπρεπε να ξαναχτιστεί σχεδόν από το μηδέν, έτσι το έργο του έδωσε τον τόνο σε ολόκληρο το κέντρο.
Ο ελέφαντας στην πλατεία
Στην Piazza del Duomo, μπροστά από τον καθεδρικό ναό, στέκεται το σύμβολο της πόλης, που στη ντόπια διάλεκτο ονομάζεται u Liotru. Πρόκειται για έναν ελέφαντα από λάβα, στην πλάτη του οποίου υψώνεται ένας αιγυπτιακός οβελίσκος, και συναρμολογήθηκε το 1736 από τον Vaccarini. Η χρήση ηφαιστειακής πέτρας για τον ελέφαντα συνδέει το μνημείο με την Αίτνα, που διαμόρφωσε την ιστορία της πόλης από την αρχή, ενώ ο αιγυπτιακός οβελίσκος στην πλάτη του χαρίζει στο σιντριβάνι μια αλάνθαστη σιλουέτα.
Ο καθεδρικός ναός
Ο Καθεδρικός Ναός της Κατάνιας είναι αφιερωμένος στην Αγία Αγάθη. Σύμφωνα με τη Wikipedia, ο Ρογήρος Α΄ της Σικελίας διέταξε την ανέγερσή του μεταξύ 1078 και 1093 πάνω στα ερείπια ρωμαϊκών λουτρών, και ο σεισμός του 1693 τον άφησε κατά το μεγαλύτερο μέρος του σε ερείπια πριν από την μπαρόκ ανοικοδόμησή του. Ο Vaccarini σχεδίασε την μπαρόκ πρόσοψη, η οποία έχει τρία επίπεδα και κορινθιακούς κίονες από γρανίτη. Στο εσωτερικό βρίσκεται ο τάφος του Vincenzo Bellini.
Η Badia di Sant'Agata
Στη θέση αυτή ιδρύθηκε το 1620 ένα βενεδικτίνικο μοναστήρι, το οποίο καταστράφηκε στον σεισμό του 1693. Η ανέγερση του νέου ναού ξεκίνησε τη δεκαετία του 1730 υπό τον Vaccarini, και ο οκταγωνικός τρούλος ακολούθησε τη δεκαετία του 1760. Ο ναός καθαγιάστηκε το 1796. Ένα μεταλλικό κιγκλίδωμα και ένα εξώστη θέασης πίσω από το κεντρικό ιερό επέτρεπαν στις κλεισμένες μοναχές να παρακολουθούν τη Θεία Λειτουργία χωρίς να φαίνονται — μια λεπτομέρεια που κάνει το ήσυχο εσωτερικό πιο εύκολο να το φανταστεί κανείς.
Δύο μπαρόκ γείτονες
Η Badia στέκεται δίπλα στον καθεδρικό ναό, έτσι οι δύο μεγάλοι ναοί του Vaccarini στην Κατάνια βρίσκονται ο ένας στο πλάι του άλλου. Συγκρίνετέ τους: ο καθεδρικός ναός έχει πρόσοψη με κίονες, ενώ η Badia είναι μικρότερη και καμπυλόγραμμη. Μαζί δείχνουν πώς ένας αρχιτέκτονας μπόρεσε να δώσει σε μια ανοικοδομημένη πόλη μια συνεκτική όψη χωρίς να κάνει δύο κτίρια ίδια. Κοιτάξτε και τους δύο ψηλά από την πλατεία πριν από τη συναυλία, και προσέξτε πώς ο τρούλος της Badia υψώνεται πίσω από την καμπυλόγραμμη πρόσοψή της. Έπειτα μπείτε μέσα: το εσωτερικό είναι πιο ήρεμο από τον δρόμο έξω, και σχεδιάστηκε για να το βλέπει κανείς από τον κεντρικό κλίτος.
Μπαρόκ και Bellini
Ο Bellini γεννήθηκε το 1801, σε μια πόλη της οποίας το μπαρόκ κέντρο είχε ανοικοδομηθεί κατά τον προηγούμενο αιώνα. Σήμερα οι ίδιοι δρόμοι φιλοξενούν το μουσείο του σπιτιού όπου γεννήθηκε, τον τάφο του και το μνημείο του. Το να ακούσει κανείς τη μουσική του σε έναν ναό του Vaccarini, σε μια ημερομηνία από το ημερολόγιο κρατήσεων, σημαίνει να γνωρίσει τον συνθέτη και την ανοικοδόμηση της πόλης σε μία μόνο βραδιά.
Πηγές